W dużych firmach spotkałem się czasem z sytuacją, w której to różne zespoły (np.: analitycy biznesowi i programiści) wzajemnie się zwalczali poprzez wytykanie nieścisłości w dokumentacji, jej barki lub niezgodność z przyjętymi regułami/metodykami. Sytuacja ta niewątpliwie nie sprzyja produkowanemu oprogramowaniu jaki i pracownikom firmy. W takich sytuacjach polecam zasadę TAO. Zasada ta nawiązuje do taoizmu, który zakłada (w bardzo dużym uproszczeniu) akceptację samego siebie, dążenie do spokoju ducha oraz harmonii z otaczającym nas wszechświatem. W inżynierii oprogramowania pod zasadą TAO rozumiem iż zespół projektowy kieruje się: Tolerancją, Autonomią i Odpowiedzialnością.
Tolerancja oznacza iż każdy z nas postrzega świat inaczej a tym samym budowane modele, tworzona dokumentacja systemu przeważnie będzie inna niż gdybyśmy sami ją zbudowali. Każdy z nas inaczej postrzega świat stad i modele mogą być inne. Tolerancja nie oznacza, ze akceptujemy wszystko. Jeśli czegoś nie rozumiesz zapytaj twórcę artefaktu co miał na myśli a nie oceniaj z góry na jakim to szajsie musisz pracować .
Autonomia to prawo do tego by każdy z członków zespołu dobierał takich narzędzi (czyt.: diagramów, modeli) oraz takiej perspektywy abstrakcji, które jego zdaniem w danym momencie są adekwatne do projektowanego systemu. Oczywiście można a nawet trzeba wymagań ustalonego minimum artefaktów, ale trzeba być także otwartym na to, że nasze ustalenia nie obejmują danej sytuacji. To analityk lub projektant ma prawo zadecydować o tym co i jak będzie zamodelowane.
Odpowiedzialność wzmacnia/ogranicza autonomię bo nie pozwala iść na skróty. Odpowiedzialny członek zespołu projektowego stara się przedstawić model sytemu z tylu perspektyw ile jest potrzeba by był on zrozumiały. Bierze on też pełną odpowiedzialność za swoje decyzje projektowe i dąży razem z całym zespołem do wspólnego celu.
TAO jest proste w zastosowaniu i nie wymaga rewolucji w organizacji. Czasem wystarczy tylko wziąć głębszy oddech i postarać się zrozumieć współpracownika.
