Zasadnicze cechy SCRUM, w bardzo dużym uproszczeniu, to: iteracyjnie przyrosty wartości samoorganizujące się zespoły klient, bądź Właściciel Produktu, który dostarcza zespołowi listę pożądanych cech W przypadku Scrum projekt postępuje seriami miesięcznych iteracji, które zwane są sprintami. Scrum pasuje idealnie do projektów z szybko zmieniającymi się lub pojawiającymi się wymogami Praca, która ma być wykonana w

Właściciel Produktu (ang. Product Owner) reprezentuje interesy wszystkich interesariuszy, określa cechy produktu i ustala hierarchię Product Backloga ? zaległości produktu. Właściciel Produktu ma następujące obowiązki: Określa cechy produktu; Podejmuje decyzje co do daty i zawartości; Jest odpowiedzialny za rentowność produktu (ROI); Ustala hierarchię cech wg wartości rynkowej; Koryguje cechy i priorytety co 30 dni, jeśli

Mistrz Scrum (ang. Scrum Master) odpowiada za zapewnienie tego, aby Zespół Scrum żył wartościami i praktykami Scrum czyli innymi słowy on nadzoruje sposób wykorzystania metodyki. Mistrz Scrum chroni zespół poprzez zapewnienie tego, że nie podejmą oni zbyt wielkich zobowiązań w stosunku do tego, co mogą osiągnąć podczas sprintu. Mistrz Scrum ułatwia Codzienny Scrum i staje

Zespół Scrum (ang. Scrum Team) buduje produkt, który zostanie wykorzystany przez klienta: przykładowo, oprogramowanie lub witrynę. Zespół w Scrum jest „międzyfunkcyjny” – obejmuje całą wiedzę niezbędną dla dostarczenia w każdym Sprincie produktu będącego potencjalnym wynikiem sprintu – jest „samoorganizujący się” oraz posiada bardzo duży stopień autonomii i odpowiedzialności. Zespół Scrum: Jest międzyfunkcyjny, z mniej więcej

Rezultatem każdego sprintu jest potencjalnie wykonalny przyrost produktu (ang. Potentially Shippable Product Incremement). Za wykonanie tego artefaktu odpowiada Zespół Scrum. Dużo mówi się na temat różnicy między „potencjalnie wykonalnym (zrobionym)” oraz „wykonalnym”. Mike Cohn stwiedza: .. „potencjalnie wykonalne” oraz „wykonalne” to nie to samo. Niektóre duże lub złożone projekty będą wymagać zastosowania „sprintu hartującego” lub

Zaległości produktu (ang. Product Backlog) to główny wykaz wszystkich funkcjonalności pożądanych w produkcie. Za dostarczenie zaległości produktu odpowiedzialny jest Właściciel Produktu. Gdy projekt jest inicjowany nie ma wszechstronnego, czasochłonnego wysiłku, aby zapisać wszystkie dające się przewidzieć zadania lub wymogi. Zazwyczaj, projekt zapisuje to, co jest oczywiste, co niemal zawsze wystarcza do pierwszego sprintu. Product Backlog